CLICK HERE FOR FREE BLOG LAYOUTS, LINK BUTTONS AND MORE! »

woensdag 30 juni 2010

~

they're just gonna stand there and watch me cry.
is dit wat ze wouden ?
me laten huilen ?
me laten sitkken ?
me kwetsen ?
vast wel, anders deden ze het niet.
everything happens for a reason, blijkbaar is de reden dat carmen dom & kanker dom is.
everthing happens because carmen is stupid.
als je me zo graag kwijt wilt,
laat me dan met rust.
als je me zo graag wilt zien huilen,
laat me dan stikken.
doe wat je wilt maar bemoei je niet met mij.
er is maar 1 persoon, die er voor me is. Chris wat zou ik zonder je moeten ? Dan was ik waarschijnlijk al vanaf een gebouw gesprongen maar nee, dat doe ik niet. Want ik weet dat er mensen zijn die wél om me geven. En die me níét kwetsen. Te quiero my best.<3

dinsdag 29 juni 2010

je zou maar "regenend" zwemmen

Gisteren was een druk en gezellig dagje, overdag gek doen met Emma en 's  avonds naar de klassen BBQ. 
Emma zou mijn moeder spelen, en een gezellig gebreid vest aantrekken. Ze kwam me ophalen van de BBQ en maakte een gezellig praatje met mijn mentor, waaruit bleek dat hij naar The Hills en The City kijkt, Life of Ryan best leuk vind en Jersey Shore toch wel interessant bleek te vinden. Na een avond lachen gieren rennen klieren fietsten we met zijn 2en naar huis, maar omdat we het toch wel interessant vonden om langs Koen te gaan, deden we dat maar ook. We stonden voor Chamavenpoort nummer 32, hopend dat ie thuis was. We belden hem op z'n telefoon om na te kijken of ie er wel was of niet. "Hee met Koen?" ..."Ja ik ben thuis..." "Oké ik kom eraan..". We stonden zo'n 5 minuten voor nummer 32 te wachten, tot er een vrouw naar buiten kwam.
"Voor wie komen jullie?"
"Euuhm.. Koen Bodewes."
"Ooh die woont daar, bij die zilveren auto :D!"
":O...oooh oke dankuwel !" xd.
We liepen door naar het huis, even zoeken en we vonden het.( nouja, de vrouw wees het aan maar we hebben een hersenpercentage van 1% dusja.)
We belden aan en zijn vader deed open. Koen stond bij de voordeur, en heel nonchalant vroegen we van die dat rare, gele blauwe roze vest op de papierkliko was. (Dat we zelf hadden meegenomen en neer gelegd hadden. x])
"Hahaha ik weet niet van mijn zusje ofso ?"  was zijn interessante antwoord.
Even later liepen we naar zijn kamer en Emma en Koen en Carmen keken heel gezellig de spannende wedstrijd van Brazilië-Chili. Toen gingen Ems en Cars een kijkje nemen in de kledingkast van Koen...
Onderboeken, overhemden, blousjes, text-shirtjes, broeken en voetbalshirtjes. Emma trok een Ajax shirt aan, en Carmen een onbekend team met BODEWES op haar rug. Na 10 minuten dachten we dat we maaar beter naar huis konden gaan. De shirtjes mochten we houden, Koen zou ze die volgende ochtend ophalen.

Toen we uiteindelijk thuis kwamen, gooide emma 5 x haar beker sinas om, keken we naar Charice en Justin Bieber bij Oprah, en hebben we "lol" gehad. En foto's gemaakt ofcourse...

Na alle gekke foto's en meemaaksels besloten we maar naar bed te gaan.
Het was half 2 s'nachts, en we dachten zo grappig te zijn door Sander en Maurits te bellen. Ze belden ons weer terug en uiteindelijk is er die nacht héél veel gebeurd.
Sander heeft Emma verkering gevraagd (eigenlijk mij want ik deed net alsof ik Emma was), Emma zei ja en uiteindelijk had ze spijt xd, want ze wou Sander eerst beter leren kennen. Uiteindelijk die ochtend erna heeft ze het maar uitgemaakt, en Sander was heel verdrietig daarover. Maar voordat we wakker werden, werden we wakker gemaakt door Koen, hadden we natuurlijk helemáál niet verwacht, hehe.
Daar lagen we dan, ik in dat rode voetbalshirt en Emma in haar gele; SMILING IS NOT A CRIME pyjama. Haar door elkaar, make-uploos, staat die boy daar dan.
Daarna gingen we naar beneden, over hun beste vrienden JOM&JAM en BEBOGEEN praten, en daarna gingen we zitten. En praten. En daarna was koen weg. Toen gingen Emma en Carmen naar de albert heijn, om eten te halen. Met het eten en drinken fietsten we naar de steiger om daar te gaan zwemmen. Eerst zonnen natuurlijk . Toen begon het te miezelen. "Nouja, gauw zwemmen dan voordat we er zo uitmoeten!" zei Emma. Ze doken het water in, nouja, eigenlijk gooide Emma mij erin en het was zo koud als de weet ik veel wat. Maar, toen ze eruit wouden lukte dat niet! Ze hadden niet genoeg kracht in hun armen om zichzelf terug op de stijger te trekken. Na 100 x tot 10 geteld te hebben en onze armspieren gebruikt te hebben vroeg er een jongen van circa. 18 jaar of hij "even zou helpen". Hij stond daar al een halfuur naar ons te kijken, en ineens vraagt ie of die "even moest helpen."  Hij trok ons eruit, wij bedankten hem even, en besloten daarna naar huis te gaan, omdat het steeds harder en harder ging regenen. Toen we thuis kwamen gingen we lekker op bed liggen en True Jackson kijken. Op msn kregen we ruzie met Renoel en Bryan en Jens en Roland waren heel lief voor ons. Uiteindelijk na het ge-True Jacksoned, Renoeled en geBryaned, gingen ze met Koen en  Jorn praten. Bleek achteraf dat Teun en ene Jordy er ook naast zaten. Dat was een zeer gezellig gesprek, met webcam's, six pack's en rare woorden. En hiermee eindig ik mijn verhaal van vandaag ghehe, en ik peer 'm. Challas, Hooj yooo...



maandag 28 juni 2010

een gezellig dagje efteling.

Aaah... Ik begin al te kwijlen bij het idee dat ik over 2 weekjes al op het azuurblauwe strand op Bali een piña colada naar achteren gooi. Niet dat ik het nu over mijn zeer interessante kuch vakantie ga hebben want dat staat niet in de titel...

We hadden een zeer leerzaam schooluitje verwacht, mooi niet dus. Iedereen verheugde zich erop, een dagje naar de Efteling. Allereerst met Emma onwijs vroeg naar school fietsen, want we wouden nog wat te versnaperen halen bij de Netorama die uiteindelijk pas een halfuur later open ging, en vervolgens dus met een Joehoe het is 8 uur in de ochtend gezicht op school arriveren. Fiets neerzetten, jas in je kluisje gooien en klaar is kees. De bussen stonden er al. Maar omdat ik, en mijn zeer slimme vriendinnen de bus niet konden vinden, waren we te laat. Bleek dat ie al die tijd al vooraan had gestaan zonder dat wij het doorhadden. 

De heenweg gezellig naast Lisa en achter ons Jet en Jamie. Lisa vroeg of ik een muziekje op wou zetten, en ik zette onze favoriete cover van Eenie Meenie op. Luidkeels begonnen we mee te zingen en Jet en Jamie bleken dat ook wel leuk te vinden en gooiden hun stemmen erdoorheen. Heel klas 1Q en 1F keken met open ogen naar wat wij daar aan het doen waren. Stiekem tussendoor zag ik een paar kinderen hun kin van de bodem van de bus oprapen want ons gezang klonk namelijk niet echt ehm.. ja.. geweldig ;D. Uiteindelijk bereikte de bus de ingang van het park en belandde ik als eerste van alle brugklassen van het Cals College die dag op de grond. In de Efteling. Uit volle enthousiasme zag ik niet waar ik liep en knalde tegen een paar kleine basisscholieren aan. Samen met wat vriendinnen liepen we naar de verzamelplaats en stonden daar zo ongeveer 20 minuten te wachten voordat we naar binnen mochten. In de rij nog een paar charmante foto's met Tessa en Jens gemaakt en hupsekee weer doorlopen. Toen we de poortjes door waren, beseften we ineens dat we iedereen kwijt waren. Jens hoorde met zijn hele groep jongens te lopen, Tessa met Lisa en Carmen... Ja die zou eigenlijk met Max lopen maar die was ook al verdwenen. Komt Carmen weer met haar slimme opmerking; "Waarom lopen we dan niet samen?". Ha Ha. Duss het begin begon al gezellig met Jens en Tessa en Frank. Frank begon zeer interessant kuchkuch te vertellen over zijn äftrek-ervaringen waarbij zijn moeder hem 4 keer betrapt heeft, Tessa kon haar ogen niet van Jens afhouden, en hetzelfde gold ook voor Jens. Daar liep je dan. Naar een oversekst kind te luisteren, en naast een stel stoned kijkende tortelduifjes. Nouja, ik had behoorlijk medelijden met mezelf. De weg konden we niet vinden, en Carmen en Tessa dachten dat De Octopus een attractie was, dat achteraf een restaurant bleek te zijn. Jens en Frank vonden uiteindelijk hun mooiboy-groepje weer terug en lieten Carmen en Tessa alleen achter. "Achja, waarom gaan we niet in de vogelrock?" was het eerst wat ze konden zeggen. Samen stonden ze in de rij gekke filmpjes te maken van mensen en kinderen die dit nogal behooooorlijk spannend vonden. Toen we erin mochten begonnen we nogal te hyperen over onze tassen. Die van Tessa was behoorlijk groot, en die van mij had geen sluiting. Dan maar om onze benen wikkelen. Waarom niet? We gilden uiteindelijk toch best wel hard, alhoewel we het niet eens eng vonden maar dat doet er niet toe. Lachend, proestend en nakomend van een ritje Vogelrock liepen we door naar de jongens. Die we niet konden vinden uiteraard..

WORD VERVOLGD WANT IK WIL EEN NIEUWE.(:

zondag 27 juni 2010

zomeeeer =D

Yes guyss, it's summer time!
Eindelijk weg van de proefwerken, overhoringen, frans boeken en nederlands docenten.
Nog een paar daagjes zitten, gapen, gillen, rennen, vliegen, springen, hollen en vervolgens je boeken inleveren.
De laatste dagen moet er natuurlijk ALTIJD wat fout gaan.
Uiteraard overkomt het Carmen van Beem. 12 jaar, houd van zingen en dansen, jongens verslaafd en kan haar ogen niet van haar ex-vriendje afhouden.
Zou je net 20 minuten in de rij gestaan hebben, uiteindelijk je boeken gegeven, krijg je thuis een brief van het school-boekenfonds dat er 2 ontbreken. En dan zijn niet echt de goedkoopste zal ik je zeggen. "He verdomme.." was het enige wat er op dat moment uit mijn mond gerold kwam.

Buiten dat om, HET IS ZOMER ! Zon op je lichaam, lekker bruin worden (dat ik al genoeg ben maarja) en jongens kijken op het strand. Klein Scheveningen mag deze zomer natuurlijk niet ontbreken en werknemers van de patatzaak krijgen hun maandloon verdubbeld. Ja ja, mijn verslavingen. IJs, patat met pindasaus en aardbeienmilkshakes.
Samen met mijn vriendin Emma maken wij heerlijk Houten vet onveilig.
Iets over mijn leven? Natuurlijk! Carmen Danitsja van Beem, bereikt de 13 jaar op de 11e van juli, zat 5 jaar op jazzballet, 1 jaar op streetdance, en uiteindelijk bevind ze zich nu op het klassiek ballet. Heeft meegedaan aan Junior Song Festival 2OO9 en Hollands Got Talent 2O1O, en is zojuist een paar uur geleden opgebeld uit het warme, zonrijke Bali of ze deze zomervakantie haar stem wilt besteden aan een plaatselijke band daarzo. Blijkt dat ze optreden in restaurants en café's, maar dat kan me geen worst wezen. Zolang ik maar kan zingen. Vraag me trouwens niet af wat ik moet doen om 1 uur s'nachts, dat heet gewoon pure verveling.

Nouja, iedereen heeft wel een numero uno, number one, nummer 1 of oo1##. Mijne heet Julia. Ik ken d'r pas een smal jaartje, maar time doesn't matter when there is love. Dat krijg je ervan als je de blog leest van een S&C verslaafd kind. Met de nadruk op KIND. Met Julia deel ik alles, mijn leven, mijn hart, mijn humor kuch , mijn kamer en pas geleden ook mijn bed. Niet doordenken nu, het luchtbed was gewoon lek gegaan x].

Mijn andere numero uno, eigenlijk mijn nummer 1,1 (ik hou niet zo van rankeren of who the fück je dat noemt) Emma. Emma is mijn lust en mijn leven hehe nee grapje. Wat heb ik altijd met Emma.. LOL hahahahaha. Ja onder anderen, maar boven dat, we vallen altijd op dezelfde jongens. Knap ziek word je daar van, vertel je met een BIG SMILE dat je over je ex-vriendje heen bent en een nieuwe lover hebt, krijg je te horen dat ze smoor is op diezelfde. Nouja, leer er maar mee leven, denk ik dan.

Voor de rest bestaat mijn leven uit Christian, mijn HGT & JSF maatje en mijn beste vriend, uit Lisa, mijn fietsmaatje en uit Sabrina, mijn twinsister. We zijn geen echte tweeling natuurlijk, maar we lijken als 2 druppels water op elkaar, tenminste, dat word gezegd. Op school word ik vaak genoeg SABRINA, WIST JE AL.. of SABBIE HET IS UIT! genoemd. Vet irritant noem je dat x]. Maarja, LEER ER MAAR MEE LEVEN. Ik ben een optimistisch kind, dat zie je ghehe. Allemaal van mijn moeder die zonet mijn kamer binnenstormde dat ik mijn laptop uit moest doen en gaan slapen. Nou ja, laat ik het dan maar proberen ook...