We hadden een zeer leerzaam schooluitje verwacht, mooi niet dus. Iedereen verheugde zich erop, een dagje naar de Efteling. Allereerst met Emma onwijs vroeg naar school fietsen, want we wouden nog wat te versnaperen halen bij de Netorama die uiteindelijk pas een halfuur later open ging, en vervolgens dus met een Joehoe het is 8 uur in de ochtend gezicht op school arriveren. Fiets neerzetten, jas in je kluisje gooien en klaar is kees. De bussen stonden er al. Maar omdat ik, en mijn zeer slimme vriendinnen de bus niet konden vinden, waren we te laat. Bleek dat ie al die tijd al vooraan had gestaan zonder dat wij het doorhadden.
De heenweg gezellig naast Lisa en achter ons Jet en Jamie. Lisa vroeg of ik een muziekje op wou zetten, en ik zette onze favoriete cover van Eenie Meenie op. Luidkeels begonnen we mee te zingen en Jet en Jamie bleken dat ook wel leuk te vinden en gooiden hun stemmen erdoorheen. Heel klas 1Q en 1F keken met open ogen naar wat wij daar aan het doen waren. Stiekem tussendoor zag ik een paar kinderen hun kin van de bodem van de bus oprapen want ons gezang klonk namelijk niet echt ehm.. ja.. geweldig ;D. Uiteindelijk bereikte de bus de ingang van het park en belandde ik als eerste van alle brugklassen van het Cals College die dag op de grond. In de Efteling. Uit volle enthousiasme zag ik niet waar ik liep en knalde tegen een paar kleine basisscholieren aan. Samen met wat vriendinnen liepen we naar de verzamelplaats en stonden daar zo ongeveer 20 minuten te wachten voordat we naar binnen mochten. In de rij nog een paar charmante foto's met Tessa en Jens gemaakt en hupsekee weer doorlopen. Toen we de poortjes door waren, beseften we ineens dat we iedereen kwijt waren. Jens hoorde met zijn hele groep jongens te lopen, Tessa met Lisa en Carmen... Ja die zou eigenlijk met Max lopen maar die was ook al verdwenen. Komt Carmen weer met haar slimme opmerking; "Waarom lopen we dan niet samen?". Ha Ha. Duss het begin begon al gezellig met Jens en Tessa en Frank. Frank begon zeer interessant kuchkuch te vertellen over zijn äftrek-ervaringen waarbij zijn moeder hem 4 keer betrapt heeft, Tessa kon haar ogen niet van Jens afhouden, en hetzelfde gold ook voor Jens. Daar liep je dan. Naar een oversekst kind te luisteren, en naast een stel stoned kijkende tortelduifjes. Nouja, ik had behoorlijk medelijden met mezelf. De weg konden we niet vinden, en Carmen en Tessa dachten dat De Octopus een attractie was, dat achteraf een restaurant bleek te zijn. Jens en Frank vonden uiteindelijk hun mooiboy-groepje weer terug en lieten Carmen en Tessa alleen achter. "Achja, waarom gaan we niet in de vogelrock?" was het eerst wat ze konden zeggen. Samen stonden ze in de rij gekke filmpjes te maken van mensen en kinderen die dit nogal behooooorlijk spannend vonden. Toen we erin mochten begonnen we nogal te hyperen over onze tassen. Die van Tessa was behoorlijk groot, en die van mij had geen sluiting. Dan maar om onze benen wikkelen. Waarom niet? We gilden uiteindelijk toch best wel hard, alhoewel we het niet eens eng vonden maar dat doet er niet toe. Lachend, proestend en nakomend van een ritje Vogelrock liepen we door naar de jongens. Die we niet konden vinden uiteraard..
WORD VERVOLGD WANT IK WIL EEN NIEUWE.(:

0 reacties:
Een reactie posten